Özlem

Bu hafta ziyadesiyle özlem mesajı aldım.
Hayatta, "özledim, cümlesini kurmaz" dediğim kardeşimden bile böyle bir mesaj almak beni oldukça duygusala bağladı. Özlenmek buruk bir mutluluk yaşatıyormuş insana.. Yani şöyle ağzı buruşturan meyve tadı gibi, anlatabiliyor muyum :))

Özledim mesajları üstüste gelince, "ne oluyoruz dedim" önce. "Dünya özlenme günü icad ettiler de benim mi haberim yok". Sonra tevafuk deyip hikmet-i ilahiye topu attım, rahatladım. İnsan böyle güzel mesajlar alınca buna ne kadar ihtiyaç duyduğunu fark ediyor. Maslow ihtiyaçlar hiyerarşisinde sevilme duygusunu çok yükseklere yerleştirse de bence sevgi, ekmekten sudan bile daha önemli. Sevgisiz bir hayatta bir tek kuş sütü eksik olsa ne olur?!!! Bize hep sevme dediler. Seviyorsan da çaktırma. Seviyorum demek ayıp sayıldı. Her beş Türk evladından dördü platonik takıldı. Muhabbetimizi belli etmemeyi marifet saydık yıllarca.. İşte sevgimizi böyle harcadık, hunharca..

Yapmayalım arkadaşlar, sevdiğimizi özlediğimizi söyleyelim. Buna ihtiyacımız var. Muhabbetten hasıl oldu Muhammed derler.Muhabbeti kesmeyelim. Muhabbetimiz bol olsun inşallah..

Yorumlar