Bataryanız Biterse

Haftanın son günü..
Bende batarya bitik, elektirikler gidik.

Bir günde yüzlerce insanla, onlarca farklı konu hakkında, bir çok değişik iletişim yöntemi kullanarak kurduğum etkileşim sayesinde raf ömrümü tüketmiş bulunmaktayım.

Bu etkileşim, hızlı duygu geçişlerini, sağlıksız beslenme düzenini ve yetersiz dinlenme evrelerini de beraberinde getirince geri dönüşümü mümkün olmayan çöp yığınından hallice bir hale büründüm.

Zaten normal bir insan değildim, zamanla iyice delirdim.

Aklımı kaybettim, hükümsüzdür. Azmimi kaybettim, lüzumsuzdur.

(Bu kısımdan sonrası 5N1K içerir.)

Günün Özeti:

Kim: Kardeşim, Annem, Babam, Teyzem, Arkadaşım, Öğrencilerim(500 kadar), Öğretmenler (30 kadar), Memure Hanım, Hizmetliler, Ysk İlçe Kurulu Yetkilisi, Mng Kargo Görevlisi ve bir de Öğrenci Velisi..

Ne: Düğün Davetiyesi, Adres Değişikliği, Ders İçerikleri, Öğle Arası Yemekleri, Mezuniyet İşleri, Seçim süreçleri, Ürün Teslimi, Geçmiş Olsun Temennisi üstüne Düğün Teğannisi..

Nerede: Evde, Okulda, Telefonda, Sosyal Medyada, Sokakta..

Nasıl: Sevinçli, Üzgün, Sinirli, Kırgın, Sitemli, Dargın, Sistemli, Vurgun, Durgun ve Yorgun..

Ne zaman: Her Zaman.

Neden: Bilmiyorum!!

Neden bilmiyorum. İnanın nedenini bilmiyorum.





Yorumlar

  1. Bazen diyorum acaba kendimize zulmedip çok fazla şey mi istiyoruz?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne istediğimizi bilmiyorum ama kendimize zulmettiğimiz kesin.

      Sil

Yorum Gönder