Erkekler Sizin Olsun

Hayatım içimden geçen cümleler içinde geçti.. Anlatmak istediğim çok şey var. Mehmet Akif'in Safahat'ta dediği gibi "dili yok kalbimin bundan çok bizarım" diye.. Son zamanlarda bir de popüler bir cümle var "onun öyle olduğundan eminim ama ıspatlayamam".. Bir olaysız günümüz yok. Kadınlarla ayrı erkeklerle ayrı uğraşıyorum. Şimdi nereden başlasam nasıl anlatsam bilmiyorum. Bir yerden başlayalım devamı gelir inşallah. Geçen gün arabamı satmaya karar verdim. Yıkadım temizledim fotoğraflarını çektim. Üzerinde tek bir çizik dahi yoktu. Bu kez arabamı bezle siliyordum fırça bile sürmüyordum. İyi baktığımı düşünüyordum. Ta ki o güne kadar! Bir arkadaş grubu ile piknik yaptık. Piknikte arabamı satacağımı söyledim. Gruptan bir kız bana sat dedi. Arabanın etrafını gezmeye başladı. Çizik aradı. Bulamadı. Expere götürürüm dedi götür dedim ama boşa masraf.. Bu muhabbet gerçekleştikten bir saat sonra arabam çizikli bir araba olmuştu. Kimin yaptığı meçhul! Ama öncesinde ve sonrasında yaşanan bir takım hadiselerden yola çıkarak bunu yapan kişinin "arabanı bana sat " diyen kişi olduğu varsayımında bulundum. Daha doğrusu olabileceği. Olabilir mi diye sordum.. Kızın kıskanç bir yapısı var herkesi kıskanan bir kız. Üstüne bir de cahil bir kız. Üstüne bana kötü bakışlarını da yakaladığım ve gün içerisinde beni kıskandığını belli eden ifadeler kullanmış bir kız. Olaydan sonra da anormal hareketler sergilemiş biri. Kafede otururken ben bir tuhafiye gideyim diyen, arabadan inmeye çalışan vs.. Bütün ipuçları ve sezgilerim kızın şüpheli olduğunu düşündürüyor bana.. Yine de günahını almam yapmadıysa hakkına girmek istemem ama yapabilecek bir potansiyeli de var bence. Ben bunu dillendirdim "olabilir mi" diye. O dakikadan sonra suçlu kabahatli ve üstüne özür dilemesi gereken kişi konumuna düştüm. Evet şüphelerimi içimde tutmalıydım. Ama ben de insanım. Canım da ciddi manada sıkılmıştı rol yapacak durumda değildim.. Sonuç iddiamı ispat edemediğim için kız haklı ben haksız konuma düştüm. Bu durum umurumda değil. Yani haksız konumda olmam. Belki kız da tam da bunu istiyordu ve başardı. Bu da umurumda değil. Ben kaybetmeye alışığım. Kimseyle savaşacak gücüm de yok böyle bir şeyden zevk de almıyorum. Herkes istediğine inanma hakkına sahip. İstediği tarafta durma hakkına sahip. Bütün hesaplarımı ahirete bıraktığım gibi bunu da ahirete bırakıyorum. Yaşadığım tüm olaylar nedense hep birbirine benzer şeyler. Hep beni seven erkekler ve bu erkeklerin beni sevmesini istemeyen kadınlar. Sonuçta o kadınlar kazanıyor.. Taht oyunlarında kaybetmeye mahkumum :)) Erkekler böyle kadınlara inanıyor. Yahut sıkıntı bende. Bilmiyorum. Belki de o kadınlar gerçekten iyi ben kötüyüm. Ciddi manada kendimden şüphe duymaya başladım :) Ama artık yolun sonundayım. Yalnız ve mutlu olmayı seçiyorum. Alın kadınlar bütün erkekler sizin olsun. Benden uzak durun yeter.. Selametle..