Kalbime Yağan Dolular
Bu yazıyı şifalanmak için yazıyorum. Az evvel büyük bir sağnak boşaldı içimden. Şimdi sakinleştim. Ve içimi kimseye dökemediğim için yine kalemi kağıdı aldım elime. Çocukken de böyleydim. Anlatsam anlamazlar nasılsa diyor, sadece yazıyordum. Bir iki saat önce canım memleketime dolu yağdı. Dolu derken gerçekten dolu dolu yağdı. Fındıktan büyük cevizden küçük epeyce bir şeydi. bir o kadar da şiddetliydi. Arabamın tavanı delik deşik oldu. Piknikteydik ve yanımda arabanın üstünü örtecek bir şey yoktu. Ağlamam bundan değil. Buna da üzüldüm elbette. Ama ben olaylardan çok olaylardan esnasında insanların hallerinden etkileniyorum. Geçenlerde de bir şey yaşamıştım. Muhtemelen anlattım. Arabamın çizilmesiyle alakalı. Orada da mesele çizik değildi. Şimdi de dolu değil. Mesele "yalnız hissetmem".. Kimsesiz.. Kardeşlerim oradaydı yeğenlerim enişteler. Baya kalabalıktık. Diğer olayda da arkadaş bildiklerim oradaydı. Ama ben yalnızdım. Canım eniştem çocukları karısı da dahil herkesi bıra...