20 Eylül 2015 Pazar

İstanbul Yolcusu Kalmasın


Hani bazen "imkansız" hayaller kurarız ya. Olmayacağını adımız gibi biliriz aslında. Yine de kurarız, dua ederiz, isteriz.. 
Hz. Zekeriyya mesela, "Allahım bana bir evlat ver" derken o kadar yaşlıydı ki saçları bembeyazdı. Üstelik karısı da onunla aynı durumdaydı. Ama yine de bir evlat istiyordu. Olmayacağını bile bile dua ediyordu. Sonra Allah onu "Yahya" ile müjdeledi. "Bir oğlun olacak" dedi. Zekeriyya as. "bu imkansız benim nasıl oğlum olur" diye cevap verdi. Halbuki isterken dua ederken hayal kurarken bunu hiç düşünmemişti...
Bizim için imkansız diye birşey olabilir ama Allah için herşey "mümkün"dür. O sadece Ol der ve hersey Oluverir.
İşte benim hayatımda da böyle "imkansız" hayaller hep oldu. Önceleri bir fakülte okumayı hayal ederdim ama bu benim için imkansızdı. Fakülte okumak biri için neden imkansız olsun ki? İmkansızdı işte.
Biliyorsunuz bu ülkede bazen imkanlı şeyler kasıtlı olarak imkansız hallere dönüştürülür. Başörtülüler için de fakülte okumak imkansızdı. Yine de dua ederdim. Belki kabul olur derdim. Kabul oldu evet. Hayatımın en mutlu anı bu sanıyordum. Değilmiş :-)
Tek hayalim bu değildi elbette. Öğretmen olmak da benim için bir hayaldi aslında. İlkokuldan sonra taze defter kokusuna hasret kaldığım yıllarda birgün öğretmen olup hayatım boyunca o kokuyu duyabileceğime inanamıyordum. Yine de dua ediyordum. Bugün bu hayalim de gerçek oldu. Ve ben öğretmen oldum. Hayatımdaki en mutlu an bu sanıyordum.
Değilmiş :-)
Senin de ne imkansız hayallerin varmış kardeşim diyeceksin.. Haklısın. Daha neler var da henüz listenin üçüncü sırasındayım. Diğerleri henüz beklemede. 
İstanbul benim aşık olduğum şehirdir. Dünya bir yana İstanbul bir yana.. Bana sorulsaydı "yeniden dünyaya gelsen nerede gelmek istersin" diye, İstanbul derim elbette. İstanbul ama Üsküdar değil mesela.. Bahçelievler, Kağıthane, Pendik değil.. 
İstanbul'da tek bir yer var yaşamak istediğim.. FATİH..
Fatih'in fethettiği İstanbul, orasıdır aslında. O ne güzel komutandır, o ne güzel şehir.. 
Fatihe gittiğimde "ben burada yaşamalıyım" dedim kendi kendime.. Erkek olsam o gün evi terk edip aynı gün oraya yerleşirdim herhalde. Ama bizim cinste öyle kafana estiğini kafana estiği gün yapamıyorsun işte. Neyse en azından listeye aldım Fatihi..
Ne yapıp edip oralı olmalıydım. O an imkansız gibi dursa da gemiler karada da yürür, bu bilinir..
Ve nihayet bugün Fatih'te bir öğretmenim artık. Bir zamanlar kazanıp da okuyamadığım "kız imamhatip" okulunda okutmaya gidiyorum. 
İşte ben buna hep "kader" diyorum.
Bekle İstanbul, ben geliyorum :-)

4 yorum:

  1. Selamün aleyküm bende merak ediyordum puanın çok iyi olduğundan istediğin yeri kazanacağını tahmin etmiştim hayırlı olsun hayal ettiğin şeyleri yapmak ne güzeldir bilirim darısı benim başıma diyeyim senden eminim büyüğümdür ama benim önümde daha iki sene var geç gerçekleşmiş hayaller hiç gerçekleşmemesinden daha iyidir diyelim Rabbim yeni görevinde muvaffak olmanı nasip etsin eskiye göre İmam Hatipler çoğaldı ama eski öğretmen ve öğrencilerin yerinde yeller esiyor ahlaklı, vasıflı öğrencilerin yetişmesi için öylede öğretmenlerin olması gerekir senin bu görevi hakkıyla yapacağına inanıyorum Rabbim kolaylık versin Allaha emanet ol

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mesajın için çok teşekkür ederim. İnşallah öyle olur. Yani bu görevi hakkıyla yaparım. Niyetim temiz. Allah niyetime göre amel etmemi nasip etsin.

      Sil
  2. İstanbulun adı bile yetiyor bazen, lakin o şehri ve tüm sahil şehirlerini boşken(hiç kimse yokken) seviyorum :D
    Hayırlı olsun, diğer imkansızlarında hayırlısıyla gerçek olur İnşAllah :)

    YanıtlaSil

Zorla Eğitim Olur mu?

Google+ Followers