Ana içeriğe atla

Doymadım Doyamadım Sevmelere Seni Ben


İstanbul konu başlıklı yazılarımdan birine daha hoşgeldiniz..
Bu şehri keşfetmeye devam ediyorum..
Çok gezen mi bilir çok okuyan mı bilmem ama ikisini birlikte yapabilen bir şeyler öğreniyor o kesin..
Bu fakir de "açık öğretim"imine İstanbul'da devam etmekte..
Yaşam boyu eğitim ilkesi gereğince ömrünü vakfetmiş bir kişiciğim ben..
Sırf insanlığa bir yararım dokunur niyetiyle gezip tozmaktayım hem.. :))

Tarih 23 Nisan 2016 günlerden Cumartesi..
Yer: Haliç
Orada Bulunma Sebebi: Piknik..

Yılın ilk pikniğini Haliç'te sahile karşı yaptık.. Çayımızı küçük tüpte yapmamız Semaver'in memleketinden gelen biri olarak bana çok abes geldi.. İlk iş bir semaver almaya karar verdim. 
Pikniğin ardından Taksim'e geçtik. İstiklal'de gezdik tozduk alışveriş yaptık.. Adım başı sıralanmış bir birinden ilginç sokak şarkıcılarını dinlemek işin en eğlenceli kısmıydı.
Hele de yanda fotoğrafını gördüğünüz Kızılderili amcaya bittim..
Yürüye yürüye Galata'ya kadar geldik. Namaz kılacak bir cami bulmakta zorlandığımız doğrudur. Nihayetinde bir cami bulduk fakat onun da bahçesinde ziyafet sofrası kurmuş gezi ruhunu hala içinde taşıyan insancıklar vardı. Hala caminin kapısını dahi kapatan bu ziyafetin amacını düşünmekteyim. İndikçe iniyor ve nihayetinde Beyoğlu'nun dar sokaklarına varıyoruz. İyice yorulduk tabi. Bir kafe bulma derdindeyiz.
 Sonunda bir mekanı beğendik. Oturduk. Adam menüyü getirirken bana uzaylı görmüş gibi bakıyordu. Olur öyle şeyler burası Beyoğlu sonuçta dedim. İçimi rahatlattım. Menüyü elime alana kadar çok rahattım. Bir anda kendimi dükkanın dışına attım. Arkadaşlar da arkamdan geldiler. Kimse olana bitene anlam veremiyordu. Garson burayı beğenmediyseniz içeriye alalım sizi diyordu ama ben duymuyordum. Zira menüde yazan "Rakı" kelimesi beynime format atmıştı ve aradığınız numaraya şu anda ulaşılamıyordu.. Canını yediğim memleketim Diyar-ı Dadaş'ta hiç böyle sorunlarım yoktu. Ondan sebep bir yere giderken burası içkili mekan mıdır diye düşünme gereği duymuyorum, duyamıyorum.. Hala alışamadım buna..

Neyse ki Karaköy'den Eminönü'ne geçiyoruz. Daha bizden birileri var etrafta.. Buralar daha bir Türkiye sanki.. İçimiz yandı resmen, kavrulduk.. Bir kafe bulmuş değiliz hala.. Nihayet "MİM" diye bir yere vardık. İçerisi bir harika, manzarası muhteşem.. En üsteki fotoğraf bu kafeye ait.. Tamam dedik burası tam bizlik. İçeride Şallı Gençler var.. Feraceli filan.. Zaten adı da bir Müslüman..
 Ne yazık ki içeride oturacak yer yok. Beyoğlu'dan kaçan soluğu burada almış sanki.. Kimsenin de kalkmaya niyeti yok.. Biz sanki Kerbela'dayız. Bir yudum suya, bir bardak çaya hasret dolanmaya devam.. (Kafede gözüm kaldı, hafta içi mutlaka gitmek istiyorum, gitmek isteyenler de hafta içi gitsinler)
Artık ayaklarımızın takati kalmadı üstelik çok acıktık. Bir boş masa bulunca oturduk. Adana'mızı yedik ama hala çay içmedik.. :)) Yine bir sokak şarkıcısı.. Bu da daha bir Türkiye tabi .. Bağlamasına kurban..
Vakit geç oldu, sırada akraba ziyareti vardı. Onu da hallettik. Akşam oldu uyuduk, uyandık.. Pazar Üsküdar'daydık. Kız Kulesine karşı soğuk bir şeyler içtik ya geç olsa da içim ferahladı.. Artık ölsem de gam yemem dedim. Eve Marmaray'la gitmek daha kolay olsa da vapur bir başka..
Deniz havası ile vardık evimize..
Doyduk insana, havaya ve denize..
Darısı da sizin üzerinize..

 Şimdi yemek faslına geçiyor sizi Üsküdar manzarası ile başbaşa bırakıyorum..
Arrivederci Efendim.. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İLAHİYAT OKUMAK İSTEYENLERE TAVSİYELER

Malum bu hafta Lys sınavı var. Ardından üniversite tercihleri başlayacak. Adaylar heyecanlı, ne okumak istediğine yıllar önce karar verenlerin yanında hala kararsız olanlar var. 

Olur da kazara aklından "İlahiyat okusam mı acaba" diye geçiren birileri çıkar. İşte bu birileri için İlahiyat okumuş ablaları olarak acı gerçeklerden bahsedeceğim. Kararlarını bu gerçekler üzerinden yapmaları daha sağlıklı olur diye düşünüyorum. 

En başta şunu söyleyeyim ki kimse benim kadar bu bölümü okumak istememiştir ve bundan sonra da istemeyecektir diye düşünüyorum. O yüzden söyleyeceklerime iyi kulak verin bence.

İlahiyat fakültesi bir çok üniversitede 5 senelik bir eğitim dönemini kapsıyor. (istisnalar var tabi) İlk sene hazırlık adı altında Arapça eğitim veriliyor. Bir de şanslıysanız Arap bir hocanız oluyor. Okulun en eğlenceli ve en rahat geçilen dönemi de bu dönem oluyor. En iyi arkadaşlıklar da bu dönemde kuruluyor.

Eğer ilahiyat okumayı göze alıyorsanız haftada 5 gün, cuma saati sohbet pr…

Koreliler Müslüman Olmak İsterse Ne olur?

Koreseverler iyi bilir ki Korelilerin çok büyük bir kısmı Ateisttir. Bunun yanında Hristiyan, Budist çok az da Müslüman olan vardır. Peki sizce Kore kültürü en çok hangi dini kabullenmeye yatkın. Yani bir din seçecek olsalardı onlara en uygun din hangisi olurdu?

Bir Müslüman Teolog adayı olmam sebebiyle bütün insanların fıtratı gereği Müslüman olmaya daha yatkın olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle yazımda çok objektif olabileceğimi zannetmiyorum. Ama elimden geleni yapacağım.
Kore kültürüne baktığımızda "aile"ye verilen değeri görmek mümkün. Aile bağları çok kuvvetli.
Geleneklerinde büyüklere saygı ön planda. Dürüstlüğe, çalışmaya (yani helal para kazanmaya) önem veriyorlar. Evlerine asla ayakkabı ile girmiyorlar. Sabahları erken kalkmayı tercih ediyorlar. Daha güneş doğmadan uyandıklarını görmek mümkün. (sabah namazı vaktine denk geliyor )
Evlenirken ailelerinden izin alıyorlar. Evlilik dışı ilişkiyi hoş karşılamıyorlar.
Bunun yanında alkol tüketimi çok fazla. Domuz eti ve bilumum …

İlahiyat'çı Kızların Profil Fotoğrafları

İlahiyatçı Hanımların profil fotoğrafları 5 türdür:
Bekar ve Gelenekçiler: 
Profillerini çoğunlukla çiçek böcek fotoğrafları süsler. Bazen "و " harfi kullanırlar. Son trendleri ise "hiç" yazısıdır.



Bekar ve Modernistler: 
Profillerinde çoğunlukla arkası dönük fotoğrafları vardır. Bazen yüzlerini de görmek mümkündür, onda da çook uzaklara dalıp gitmişlerdir.


Nişanlı ve Gelenekçiler: 
Profil fotoğraflarında iki el görmek olasıdır. Eller bahane alyansı göstermek şahanedir.

Nişanlı ve Modernistler:
Profil fotoğraflarında genellikle müstakbel eş adayları ile beraber çekindikleri bir fotoğraf vardır.


Evliler:
Evli bayanların profili standarttır. İlahiyatçısı da doktoru da öğretmeni de ev hanımı da profilini çocuklarının fotoğrafları ile süslerler.

 :))